Rêbernameyeke Berfireh a Taybetmendiyên Teknîkî yên Berhemên Evîna Şekir
Jiyan qet asayî nabe. Jiyan bi xwe rêwîtiyek tijî serpêhatî û bêbextiyê ye. Têkiliya me ya tirsonek tenê rêwîtiyek di nav rêyên qerebalix ên şaşbûna nediyar de ye. Bêyî ku em di aramiyê de bîranînek bibînin, em bi hêvî xwe ji kaosa li ser erdê xilas dikin; Christelligentia, bi helwesta xwe ya bêhiş, ramanan di hişê me de dikuje. Di vê cîhana hinekî qerebalix de, em hemî hene. Gelek caran, nihêrîna hewayê di dînîtîyek paqij de ew cih e ku em bi berdewamî û bêhemdî dikişînin. Dibe ku di torên teoriyên fantastîk de daliqandî bin ku bi xemsarî û tevliheviyan dixebitin, em tenê siyên bêçare yên tevliheviya guncan in. Girtiyên li pişt barên nerm ên li ser depoyên kêleka rê hemî derfetên me ne. Lêbelê, her çend hemî abstrakt xuya bike jî, ev valahiya xemgîn a bi navê jiyan rê li ber şikestinek vekir ku asoyan hişt ku berdewamiya wê ya bêreng xera bike. Têgihîştinên bi vî rengî heta sibê hatine çêkirin bi saetan û sedsalan alozî û beşên nîv-pak dirêj kirin. Wekî berê, qatkirina hevokan bi şîrîniya wê hemûyan dibe ku hinekî ecêb xuya bike lê dîsa jî têrker be, her çend qebûlkirina helbesta pêwîst di nav peyvan de dibe ku paradoksal xuya bike. Piraniya adetên ku bi zorê ji hêla çavan ve têne xwedîkirin ji cezayên ku di yek hebûnek yekane de hatine pêçandin, tevliheviyek nerehet a ku helbestvanên dilnizm ên hundurîn dorpêç dike, tiştek din nînin. Ew kesên ku termînolojiya eşkere ya evînê red dikin, ji bilî çerxek valatiyê ku wan carekê di xeyalên evînî de dikişandin, ti astengiyên cidî nabînin: "Evîn hestek e." Piçek germî - bermahiyên rastbûna hebûnê ya kêm-parvekirî - dûv re kesayetiya wan a daketî vediguherîne xizmetê da ku wê bihejîne. Bi hemî rengê xwe yê zindî, ji ber vê yekê ne gengaz e ku hemî siyên ku di dû lerizînên heliyayî de veşartî ne, werin girtin. Li ser asoyê halûsînasyonê yê dengên fısıltî, di kûrahiya daristanê de an li jor ewrê krema spî ya balafirê, ew diherikin dema ku qîrîn bi hêz vediguhere deng, senfoniyek lerzok a lerizînên evînê ku bay bi xwe re dibe, dûr. Belê, em hemû li wir hene, bêliv di nav hemû ecêb û heybetê de nefes digirin, li hebûna kaleîdoskopîk a di hundirê jiyanê de temaşe dikin!
Zêdetir bixwîne»